Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2013

Επίγευση Διαγωνισμών Καφέ 2013


 Έφτασε η στιγμή, μετά από σχεδόν ένα μήνα να αναρτήσω τα περί των διαγωνισμών. Να αναφέρω ότι βρισκόμουν στην έκθεση Κυριακή και Δευτέρα, άρα είδα με τα ίδια μου τα μάτια Brewers Cup, Latte Art (τελικό) και Barista. Έμαθα για τα cupping, coffee and good spirits αλλά τίποτα για το ibrik, άρα δε θα αναφερθώ καν σε αυτό το διαγωνισμό.
 Ας αρχίσω με τα ελαφρά. Τάνια Κοσταντίνοβα αν δε κάνω λάθος το όνομα, πρωταθλήτρια για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά και καμία σχέση το επίπεδό της με το περσινό. Δεν υπήρχε αμφιβολία ότι θα κέρδιζε με την επίδοση που είδα. Επίδοση που έπαιρνε και παγκόσμιο. Περίπλοκα σχέδια και άψογα εκτελεσμένα. Δεν έχανε κατά την άποψή μου από κανένα διαγωνιζόμενο εκείνη τη μέρα. Ήταν ένα επίπεδο πάνω τουλάχιστον! Χαίρομαι που βλέπω εξέλιξη. Trained by Taf. Ελπίζω να μη μείνουμε στα σχέδια...
 Coffee and Good Spirits. Κέρδισε ο Δημήτρης Κωνσταντόπουλος του Tailor Made. Τη ρουτίνα δε την έχω δει, ούτε των υπολοίπων παιδιών, άρα θα μεταφέρω ό,τι μου είπαν. Δεν είχε ανταγωνισμό. Φοβερά ροφήματα, για το ένα άκουσα υπερβολικά καλά λόγια. Αλλά στέκομαι στο ότι δεν υπήρχε ανταγωνισμός. Γιατί δεν υπάρχουν συμμετοχές; Εκεί είναι το πρόβλημα. Δεν υπάρχει κάποιος να βοηθήσει νέα παιδιά να κάνουν αξιοπρεπείς τουλάχιστον ρουτίνες. Γι'αυτό και παιδιά με δυνατότητες, δε κατεβαίνουν. Άκουσα για φράσεις για το καφέ και κινήσεις στις ρουτίνες που πραγματικά, όχι απλά δεν είναι διαγωνιστικού επιπέδου. Σε μαγαζί που θα έστηνα ή θα ήμουν υπεύθυνος δε θα υπήρχαν. Το έχω αναφέρει ξανά σε προηγούμενο ποστ μου. Ένας φίλος, είχε πει ότι οι Πρωταθλητές είναι Πρεσβευτές του Speciality και έχουν καθήκον να βοηθάνε τα νέα παιδιά. Δυστυχώς η πορεία από τότε, ακόμα το ίδιο δείχνει. Ποιός βοηθάει στην εξέλιξη του speciality και ποιός όχι. Speciality χωρίς barista εκπαιδευμένο, δεν υπάρχει! Όσο ακριβή μηχανή καφέ και να αγοράσουμε, όσο ακριβό speciality καφέ και να μας δώσουν, το έχουμε χιλιοπεί, αν δε τον βγάζει barista το καφέ, ο καφές παύει να είναι speciality και ό,τι έγινε στη παραγωγική αλυσίδα πριν από αυτόν (αγρότες, pickers, roaster) πάνε στράφι.
 Cupping. Έχουμε ένα νέο νικητή που συγνώμη, δε θυμάμαι το όνομά του. Το μόνο που μου είπαν, είναι ότι παίζει καιρό στη γευσιγνωσία. Γιατί κέρδισε φέτος; Γιατί οι κριτές αφαίρεσαν τα έλαια από την επιφάνεια των καφέδων και ξεχώρισαν οι πραγματικοί γευσιγνώστες. Να υπενθυμίσω ότι για χάρη μας, και για όσους δε το ξέρουν, άλλαξαν οι κανονισμοί εξαιτίας του Παγκοσμίου (και Best Nation στη συνέχεια) που πήραμε πέρυσι, χωρίς να υπάρχει ουσιαστικά γευστική δοκιμή από τον πρωταθλητή μας. Αυτό είναι γεγονός και κανείς δε μπορεί να το αρνηθεί.
 Brewer's! Πάλι λίγες συμμετοχές αλλά με δυνατούς συμμετέχοντες. Διαγωνισμός που ίσως αναδεικνύει περισσότερο και από το  διαγωνισμό Barista, το καφέ και τις ικανότητες του barista. Αρνητικό αυτού του διαγωνισμού; Είχα γράψει στο άρθρο μου για τη Βιέννη ότι όλες οι ρουτίνες μου φάνηκαν βαρετές. Ε, λοιπόν η ρουτίνα του Αλέξανδρου Φούκη, μόνο βαρετή δεν ήταν. Στήθηκε έτσι ώστε να μη γίνει βαρετή. Ήταν σε επίπεδα γεμάτης ρουτίνας Barista διαγωνισμού, μιλούσε συνεχώς για το καφέ του και τη τεχνική του, έκανε χιούμορ, έδειξε πράγματα, καινούργιες τεχνικές και μία δανεική ( ;) ), καινοτομία και κυρίως πάθος. Δεν είμαι βέβαια καθόλου αντικειμενικός σχετικά με αυτή τη ρουτίνα, είμαι άμεσα εμπλεκόμενος. Θα έλεγα είμαι απόλυτα υποκειμενικός. Κέρδισε με μεγάλη διαφορά και το καλύτερο απ'όλα ήταν ότι μόνο καλά λόγια ακούσαμε (τουλάχιστον!). Ο Αλέξανδρος πάει Μελβούρνη με φοβερή δυναμική, keep an eye on him! ;)
 Barista... Θα ξεκινήσω από τον τρίτο. Γιώργος Κοντορίνης. Βράχος ψυχραιμίας! Ρουτίνα που φαινόταν ότι δε πήρε και πολύ ώρα να στηθεί. Σύμφωνα με τον ίδιο, μόνο 2 εβδομάδες περίπου έκανε προπόνηση και τον πιστεύω γιατί φαινόταν στην απλότητα της ρουτίνας του. Τον παραδέχομαι όμως, γιατί τη ψυχραιμία του τη ζηλεύουνε πολλοί. Γιατί ανέβηκε 3η θέση; Είναι barista, είχε speciality καφέ (Πραγματικό, όχι μόνο στο όνομα. Για να έχει speciality ο barista, πρέπει και ο roaster να γνωρίζει να καβουρδίζει τον speciality που αγόρασε) τον έβγαλε πάρα πολύ καλό και φυσικά η ψυχραιμία του. Respect στο Γιώργο από τη Κρήτη, μη ξεχνάμε! 2η θέση Χρήστος Λουκάκης. Ο καλύτερος σκηνικά! Του το είπα και προσωπικά, ήμουν σίγουρος για τη δική του προσωπική επίδοση σε αυτό το κομμάτι. Όσο λιγότερο μπόϋ έχει από τον τρίτο και τον πρώτο, τόσο περισσότερο γέμιζε τη σκηνή με τη ζωντάνιά του και το χαμόγελό του. Τι δε μου άρεσε; Δε μου αρέσουν αυτού του είδους οι ρουτίνες. Δε μιλάω για το προσωπικό του ρόφημα, δε το ήπια. Απλά έχω ξαναπεί ότι δε μου ταιριάζουν οι ρουτινες που απλά πατάνε πάνω στη φόρμα των κριτών. Επίσης μου είπαν, αν και δε το κοίταξα, δε του βγήκαν οι εκχυλίσεις όπως θα ήθελε. Του χρόνου πιο δυνατός ο Χρηστάρας! Νικητής ο Θανάσης Νικόλης. Το καφέ που χρησιμοποίησε, τον δοκίμασα πρώτη φορά αρχές φθινοπώρου, όταν τον δοκίμαζαν στο Tailor Made αν θα τον αγοράσουν. Μπήκα στο μαγαζί τη στιγμή που ίσως είχαν μείνει ούτε 50γρ. Μου τον σερβίρει ο Θανάσης χωρίς να μου πει τι είναι, δοκιμάζω και του λέω "Αιθιοπία Natural από τις λίγες! Με τέτοιο καφέ να παίξεις! Γλυκός, σώμα ΚΑΙ περίπλοκος! Αυτός είναι καφεδάρα!". Ο Θανάσης μου χαμογέλασε πονηρά γιατί ήδη το είχε σκεφτεί... Άψογη ρουτίνα, ακόμα πιο άψογες φόρμες. 711.50 η συνολική του βαθμολογία! Τεχνικά σχεδόν αψεγάδιαστος, ο καφές σκόραρε σε επίπεδα Παγκοσμίου Πρωταθλητή και ρουτίνα που μίλαγε για Speciality! Άκουσε όποιος γνωρίζει αγγλικά, χρήσιμες πληροφορίες για το καφέ. Να πω και τι δε μου άρεσε. Περίμενα λίγο καλύτερη απόδοση σκηνική από το Θανάση, αυτής της πολύ καλής ρουτίνας, αλλά και πάλι δεν είμαι αντικειμενικός. Να πω για τις φόρμες και γενικώς για τους κριτές. Οι φετινές φόρμες ήταν το άσπρο με το μαύρο με τις περσινές! Γεμάτες και συμπληρωμένες, χωρίς αποκλίσεις περίεργες μεταξύ των κριτών. Αναλυτικά γραμμένες, σύμφωνα με τους κανονισμούς του WBC, χωρίς τις περσινές ειρωνείες του στυλ "λες υπερβολικά πολλές πληροφορίες, ασχολήσου με το καφέ σου". Η δικαιολογία του περσινού Head Judge για τις φόρμες; Δεν είχε... Είπε το φοβερό, "του χρόνου να πάρετε καλύτερους κριτές". Ευτυχώς ο Scae Hellas φέτος μερίμνησε και από πλευράς calibration και απόδοσης κριτών, ο διαγωνισμός ήταν άψογος. Και φτάνω στα σκληρά τώρα...
 "Απειλές"... Αιωρείται από πέρυσι αυτή η λέξη. Μου κατελόγισαν και μένα αυτή τη λέξη και μάλιστα πήρα και e-mail από τον NC του SCAE Hellas ότι απείλησα κριτή και απάντησα ότι έχω αποδείξεις της ηλεκτρονικής μου συνομιλίας με το κριτή που παραπονέθηκε ότι απειλήθηκε, ότι ψεύδεται και υπερβάλει. Υπήρξε συζήτηση με ένταση, αλλά χωρίς απειλές, ούτε καν ύβρεις. Το αναφέρω, γιατί κάποιοι ακόμα πιπιλάνε αυτή τη καραμέλα και με ανέφεραν πάλι σαν συσχετισμό με τα "φετινά". Σας παρακαλώ πάρα πολύ, να σταματήσει αυτό το πράγμα! Να πω λοιπόν εδώ, ότι πέρυσι εγώ δέχθηκα έμμεση-άμεση απειλή από τον Head Judge όταν ζήτησα τη μία ώρα προπόνηση πριν το τελικό στη μηχανή που θα διαγωνιστώ όπως ορίζει ο κανονισμός του WBC. Μου είπε επ'ακριβώς "ΟΚ Κostas, but if you leave the machine a little bit dirty, I will disqualify you (dejavu...). You push me, I push you back!". Ευτυχώς ήταν πάρα πολλοί μπροστά και ψεύτη δε μπορεί να με βγάλει κανείς. Αυτή είναι η αλήθεια για τις περσινές απειλές. Έχουμε όμως και φετινές "απειλές". Ουδείς διαγωνιζόμενος αντέδρασε στο ο,τιδήποτε με οποιοδήποτε τρόπο. Κανείς δεν είχε τέτοια επαφή με κριτή. Η φετινή Head Judge δεν επέτρεπε σε κανέναν να της μιλήσει, εκτός του υπεύθυνου διαγωνισμού, καθώς ο NC της SCAE Hellas ήταν απών. Η μόνη ένταση που υπήρξε, ήταν σε προσωπική συζήτηση (και όχι τσακωμός!) δύο ανθρώπων, που ούτε κριτής ήταν κάποιος, ούτε διαγωνιζόμενος! Τώρα αν κάποιος αρέσκεται να κυκλοφορεί τέτοιες φήμες πάλι, να πω ότι το κόλπο πάλιωσε. Το μόνο που γινόταν, ήταν μία κινητικότητα απ'όλους, στο να μάθουν τι γίνεται. Βέβαια, κάποιος μπήκε στη διαδικασία να διαδώσει τη φήμη των απειλών, καθώς έφτασε και στα αυτιά της Head Judge. Και δε του έφτασε αυτό, το διαδίδει και σε ανθρώπους που δε βρίσκονταν εκεί, εκείνη την ημέρα, το πιστεύουν και το διαδίδουν και αυτοί με τη σειρά τους! Απίστευτη ραδιοαρβύλα λασπολογίας! Και δε ξέρει και κανείς τι ακριβώς έγινε! Για να κλείνω με αυτό το θέμα, κανείς διαγωνιζόμενος δεν απείλησε, κανείς κριτής δεν απειλήθηκε! Αν κάποιος έχει αντίθετη άποψη, δεν έχει βγει μόνος του να το πει. Διαδίδει και αφήνει άλλους να το κάνουνε γι'αυτόν. Δε θέλει πολύ μυαλό να μαντέψει κάποιος, τι ισχύει.
 Τι με στεναχώρησε εκείνη τη μέρα. Δεν είχαμε ουσιαστική πληροφόρηση για το γιατί δεν ανακοινώνονται τα αποτελέσματα εκείνη τη μέρα. Η επίσημη πληροφόρηση έλεγε ότι υπήρχε διαφωνία κριτών. Εκ των υστέρων μάθαμε ότι η Head Judge ήθελε να ακυρώσει το διαγωνισμό, γιατί ακουγόταν σε μερικούς διαγωνιζόμενους ο χρόνος (τελικά όχι μόνο για έναν), που μόνο μυστικός δεν είναι. Και ο time keeper ενημερώνει συνεχώς τον διαγωνιζόμενο για το χρόνο του ΚΑΙ γιγαντοοθόνη υπάρχει με τον χρόνο. Επίσης σε όλους τους διαγωνισμούς του WBC, o κόσμος φωνάζει χρόνο.Αν ίσχυε αυτό, δε βρίσκω καλύτερο τρόπο να ακυρώσεις κάποιον που δε θες να κερδίσει... Ουδείς έχει ακυρωθεί έτσι. Ελπίζω ότι έγινε αυτό το σφάλμα με ζημία τη διάθεση όλων μας και κυρίως των παιδιών που διαγωνίστηκαν, από υπερβολικό ζήλο. Η ένσταση βεβαίως απορρίφθηκε και ο Θανάσης Νικόλης είναι ο Πανελλήνιος Πρωταθλητής Barista 2013! Συγχαρητήρια λοιπόν και στον Θανάση που θα πάει στην Αυστραλία με βαρύ φορτίο καθώς δημιούργησε προσδοκίες... ;)
 Επίγευση; Μ'αρέσουν οι αλλαγές! Μ'αρέσει η εξέλιξη και ο ανταγωνισμός. Το μονοπώλειο δε βοήθησε κανένα προϊόν ή υπηρεσία να βελτιωθεί. Ελπίζω σε ακόμα καλύτερους διαγωνισμούς του χρόνου με νέα παιδιά, αλλά κατάλληλα εκπαιδευμένα. Να πω ότι η πρόταση του Τάσου Δελιχρήστου σχετικά με περιφερειακούς διαγωνισμούς με στήριξη παλαιοτέρων διαγωνιζόμενων-πρωταθλητών, μόνο κόσμο μπορεί να μαζέψει, γνώση να διαδωθεί και κέρδος συνολικά για το καλό καφέ γενικότερα. Σεβασμός και αποδοχή στα παιδιά που διακρίθηκαν με την αξία τους, αλλά και παραδοχή καλών προθέσεων όταν υπάρχουν. Η καχυποψία κρύβει ανασφάλεια. Επίσης όταν δε παρουσιάζουμε βελτίωση, αλλά μία αργή και σταθερή πτώση, καλό είναι να το παρατηρούμε και να έχουμε το θάρρος να αναθεωρήσουμε και να κάνουμε δραστικές αλλαγές στο τρόπο που λειτουργούμε. Ειρήνη ημίν και να ξαναγράψω ότι, δε κοιτάμε ποιός θα φάει το μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας και βγάζει το μάτι του δίπλα του. Κοιτάμε όλοι μαζί πώς να μεγαλώσουμε τη πίτα. Ίσως ένας καλός οδηγός είναι να παραδειγματιστούμε από αυτόν που μεγαλώνει το κομμάτι του, χωρίς να τρώει το δικό μας... Ελπίζω να είναι αρκετά έξυπνοι αυτοί που απευθύνομαι και να καταλάβουν τι εννοώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου