Παρασκευή, 13 Απριλίου 2012

Το ταξίδι μου στον Παναμά (καφεδοτουρισμός!)



Αρχίζοντας θα ήθελα να πω ότι χρωστάω στον κ.Willem Boot αυτό μου το ταξίδι. Thank you Willem! Όσοι δε γνωρίζουν τον κ.Boot, απλά με δύο λόγια να πω ότι στα μέσα της δεκαετίας του 70' και ενώ δεν υπήρχε καν η ορολογία του specialty, ο πατέρας του ως roaster και ιδιοκτήτης coffee-shop στην Ολλανδία, έκανε αυτό που λέμε τώρα single origin coffee. Μεγάλωσε μέσα σε αυτή την ιστορία, από έφηβος εργαζόταν με τον πατέρα του και τώρα έχει φτάσει στο σημείο εγώ να τον θεωρώ τον απόλυτο coffee-commando. Όσοι έχουν πάει μαζί του στη Finca Sofia (φάρμα στα 1900-2200μ. υψόμετρο, όπου τυχάνει να είναι δικιά του και πειραματίζεται μόνο με ποικιλία Geisha), καταλαβαίνουν τι εννοώ. Αστείρευτη ενέργεια, γνώσεις και πάνω απ΄όλα, κέφι! Δραστηριοποιείται κυρίως στο να εκπαιδεύει roasters στην Αμερική, εισάγει καφέδες κυρίως από Αιθιοπία (η μεγάλη του αγάπη), Παναμά και Ονδούρες, αναζητά καινούργιες ποικιλίες (πιστέψτε με, το next-big-thing στις ποικιλίες καφέ, θα είναι δικό του εύρημα! Το δοκίμασα!), διατηρεί 2 φάρμες στο Παναμά (Finca Sofia κ' Finca La Mula) και γενικώς ασχολείται με ό,τι αφορά τον καφέ.
Γιατί επέλεξα Παναμά (όπως είπα και στο πρωτάθλημα); Απλά κάντε ένα googlάρισμα "best coffee in the world". Ο Παναμάς είναι η χώρα με τη χαμηλότερη παραγωγή καφέ και φυσικά αποκλειστικά arabica. Πώς λοιπόν να ανταγωνιστούν τις υπόλοιπες χώρες παραγωγής και να επιβιώσουν οι αγρότες; Εστίασαν αποκλειστικά στη ποιότητα, πειραματίστηκαν με υψόμετρα, ποικιλίες, επεξεργασίες, θυσίασαν τη ποσότητα και κέρδισαν σε ποιότητα. Έχω διαβάσει κείμενο cupper, ότι είναι άδικο για τις άλλες χώρες να διαγωνίζονται απέναντι σε καφέδες από τον Παναμά. Δε λέω ότι όλοι οι καφέδες από το Παναμά είναι οι καλύτεροι, από όλους τους άλλους. Αλλά σίγουρα ο μέσος όρος είναι σε σχέση με των άλλων χωρών, πολύ ψηλότερα κατά τη γνώμη μου. Έτσι ήθελα να δω από κοντά, τι είναι αυτό που τους κάνει να ξεχωρίζουν.
Τι είδα εκεί;
Ανθρώπους χαμογελαστούς, που σου δίνανε ζεστή χειραψία, που κολακεύονταν όταν τους έλεγα ότι τους γνωρίζω, την φάρμα τους, τι καφέδες βγάζουν κλπ. Εδώ να πω ότι όσο σεβασμό οι μπαρίστι θρέφουν για τους αγρότες, άλλο τόσο σεβασμό τρέφουν οι αγρότες για τους μπαρίστι. Όταν με σύστηνε ο κ.Boot ως επαγγελματία μπαρίστα, έβλεπα στα μάτια και τις αντιδράσεις τους, πόσο αξιοσέβαστο επάγγελμα είναι στο εξωτερικό (σε αυτό θα επεκταθώ σε ένα άλλο άρθρο σε σχέση με την Ελλάδα). Μετά, όλοι ανεξαιρέτως είχαν τη διάθεση να μοιραστούν όλα τους τα μυστικά και τις γνώσεις, να σε ξεναγήσουν στη φάρμα τους, ακόμα και να τους "κάνω τη τιμή" να κάνουμε μαζί cupping διάφορα lots του φετινού crop, ώστε να πω τη γνώμη μου σαν μπαρίστα. Άνθρωποι με απίστευτο πάθος, έργο ζωής η κάθε μικρή φάρμα, σαν ένα έργο τέχνης. Μίλαγαν με απίστευτη περηφάνεια γι'αυτό που κάνουν και χαιρόντουσταν να το μοιράζονται. Κανένας ανταγωνισμός μεταξύ των αγροτών, ίσα ίσα μόνο καλά λόγια έλεγαν για άλλους καφέδες και γενικώς άλλος κόσμος. Όχι μιζέριες, ανταγωνισμούς, ψέμματα (ναι πονηρέ, μπορεί να σου λέω ναι, αλλά ξέρω όταν μου λες ψέμματα και παπάτζες!) μικροπρέπειες, τρικλοποδιές, μπιχτές και ό,τι άλλο βλέπω εδώ στην Ελλάδα. Μάλλον η επαφή με τη φύση, τους βοηθά να παραμείνουν άνθρωποι.
Τι καφέδες δοκίμασα; Πολύ Παναμά βέβαια, αρκετή Geisha και μερικά δείγματα του κ.Boot (ανάμεσα σε αυτά και ένα διαμάντι!). Τι έμαθα; Να δίνω βάση και σε άλλα πράγματα εκτός από το όνομα της φάρμας (κυρίως τη παλαιότητα, ξεχάστε τη θεωρία ότι αντέχει 1 χρόνο το πράσινο σπυρί, καμία σχέση γευστική!). Βρήκα τεράστιες διαφορές ανάμεσα σε lots της ίδιας φάρμας. Ακόμα και διαφορές 20(!) μονάδων στο cupping score!!! Θα λέω και θα ξαναλέω, το νόημα είναι στο φλυτζάνι. Και εγώ μπορεί να εισάγω του χρόνου τον νικητή του 2012 Best Of Panama και να καυχιέμαι, αλλά να ξέρω ότι δεν είναι το lot που κέρδισε, να το πήρα πολύ πιο φτηνά, αλλά να το ξέρω μόνο εγώ. Ξεχάστε τα φανταχτερά ονόματα. Η κούπα σας τι λέει; Σας αρέσει; Εκπλήρωσε τις προσδοκίες σας; Ο κ.Boot έλεγε και ξανάλεγε, ό,τι και να κάνεις, να δοκιμάζεις καινούργιους καφέδς, καινούργιες τεχνικές παρασκευής κλπ, ΠΑΝΤΑ blind cupping test! Ο εγκέφαλος πάντα επηρεάζεται από τις πληροφορίες που του δίνεις πριν τη γευσιγνωσία (αυτό που κάνει ο μπαρίστα στον πελάτη!).
Για τον Παναμά σαν χώρα δε θα πω τίποτα. Δεν είναι αυτό το θέμα μου. Το σίγουρο είναι ότι εντός αυτής της χρονιάς θα ξαναπάω, έκανα φίλους και φυσικά, thank you Wilford Lamastus for your hospitality! Επόμενος καφεδοπροορισμός, στη μαμά-χώρα του καφέ : Αιθιοπία!

Coffee trees, grow under natural shadow in specialty coffee farms of Panama.
 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου